carpcityquest

Het spiegel kwartier

Veel heb ik afgestruind in dit bijzondere gebied, voor het gemak omgedoopt tot ‘spiegel kwartier’. In deze stadse omgeving leef ik me uit in mijn vrije tijd. Enkel een rugzak, onthaakmat, landingsnet en penhengel volstaan daarbij. Uit het water komen allerlei verrassingen van uitzetters tot wildbroed, het is inmiddels een bonte verzameling vangsten geworden in de loop der jaren.

Uitpuilende ogen

Terwijl ik om zes uur in de morgen in mijn eentje sta te drillen, nadert een groepje obscure types. Dit kan twee kanten op want ze lopen recht op me af. Toch is het ijs snel gebroken. ‘Al wat gevangen?’ roept de grootste van het vijftal met de zonnebril op. Zes uur ‘s morgens zwaar bewolkt, motregen en een zonnebril op….

Zijn kompaan met uitpuilende ogen komt ook een kijkje nemen. De rest nestelt zich op het bankje onder de boom, vergezeld van een grote fles Jack Daniels.’Ik ben aan het drillen’ roep ik ze toe, er hangt een karper aan de lijn. Vers van een housefeest in de buurt zijn ze komen aanlopen om nog even na te chillen op deze vroege zomerochtend. Nu pas begint hun reactievermogen enigszins op gang te komen. ‘Mannnnnnnn, mannnn, je hebt gewoon een visshh’.

Zodra ik de karper net blijkt de oudste van de groep alle karper ‘termen’ te kennen. Vol overgave beschrijft hij mijn handelingen van a tot zet aan de derde kijker, wederom met zonnebril op. ‘Mijn zoon heeft nog nooit zo’n grote karper van dichtbij gezien! Vader en zoon samen aan de pillen dat schept vast een hele bijzondere band denk ik bij mezelf. Na een big highfive en group hug die de tijdelijke band tussen karpervisser en partyganger bezegelt, druipt de rest ook af richting het ‘chillbankje’ en kan ik rustig mijn gang gaan.

Kebab koning

Met knoflooksaus en sambal? ja lekker je kent me toch! De kebab koning staat hier sinds jaar en dag, zijn vervallen wagentje op tegels, in zijn vitrine afbeeldingen verkleurd door het felle zonlicht, maar zijn eten oh zo goed. Hoe zijn de vangsten? vraagt hij. Ik mompel dat het wel wat beter kan. De kapsalon is in de maak, een laagje van dit en dat en een flinke straal knoflooksaus daar weer bovenop.

Er passeren wat studentes in zomerse korte rokjes, kebab koning complimenteert ze en staart ze na. De rij voor zijn kraampje is langer geworden en ik vertrek met mijn buit.’Vis ze en tot de volgende keer’, roept hij me na. Langs de waterkant maak ik de salon meester, een welverdiend middagmaal na de serie ochtend vangsten.

Op zicht

Ik vis op zicht aan de oppervlakte en zoek uit, dat betekent je geduld bewaren en afwachten. Soms een tergend en frustrerend gebeuren als ‘het weer’ plotseling omslaat en de vis stopt met azen. Ik ben opzoek naar die ene spiegel in een hooiberg aan schubkarpers. Die unieke oude getekende die hier misschien al tientallen jaren rondzwemt.

Dan hapt er weer één uiterst voorzichtig tussen de massa ‘gewone’ karpers. Krijg daar maar eens je aas bij in de buurt zonder dat de ‘normalen’ het voor de neus van de ‘unieke’ weggrissen. Haast is geboden, de eenden en koeten in de buurt hebben het voorzien op de strooisels en er cirkelen grote meeuwen boven mijn hoofd. Ik juich van binnen, het is toch weer gelukt ondanks de ‘natuurlijke’ concurrentie. Een oude halfblinde spiegel glijdt over het netkoord mijn geluk kan niet op!

 

Tags: , , , , , , , , , ,