Join me on my quest

De late run

Zondagavond ‘vaderdag’ het is zo ver, we plannen een instant na-het-eten sessie op een niet al te makkelijk water, een pure gok. Twee statische karpermontages gaan te water en een doodaas montage werp ik richting het midden van het water, daarna wordt het schuilen geblazen. Ondanks de mooie zomerdag komt de regen met bakken uit de hemel vallen, de mini brolly houdt ons nog maar net droog. Maar na regen komt zonneschijn wordt gezegd, zo ook vandaag. Het zonnige einde van de dag gaat over in een heldere avond van zes graden tegen 23:00 uur. Ondertussen is nog steeds geen enkele reactie op de doodaas dobber is geweest, laat staan geruststellende geluidjes uit de reciever.

 

OnberekenbaarGraskarper in de late avond CCQ
We hebben dus tijd genoeg om bij te kletsen en zodra de kou vat op onze lijven begint te krijgen is het toch tijd voor thermokleding (eind juni) 2015 blijft een onberekenbaar visjaar. Dan wordt het tijd om op te ruimen, vier uur vissen zitten er op zonder enige activiteit. Alles gaat zeiknat van regen en dauw de hoezen in en zodra het landingsnet is ingeklapt produceert mijn reciever plotseling toch een geluidje. In het inmiddels aarde donker loop ik richting de betreffende hengel en zie een gespannen lijn die niet afloopt, erg vreemd.

Delkim CCQ 2Drillen in het donker
Als ik de hengel uit de steun pak lijkt het of de montage ergens achter vast zit, maar dan begint er iets logs aan de andere kant van de lijn weg te spurten. Tussen de vele uithalen van de vis door moet in alle hectiek het landingsnet snel weer uitgepakt worden. De hoofdlampen blijven ondertussen uit om de vis niet nog wilder te maken en dat vergemakkelijkt de dril in het donker bepaald niet. Na een kwartiertje kolken, wegschieten en gespetter is hij er klaar voor, een flinke graskarper die vervolgens nog even flink los gaat op de onthaakmat en plotseling merkwaardig rustig blijft tijdens het fotomoment. Zou hij het er om doen?


Mooi gehaakt!

De line-aligner heeft zijn werk perfect gedaan. Het kleine haakje zit mooi in het zachte middengedeelte aan de binnenkant van de onderlip, ik vis niet meer zonder!. Met een soepele vingerbeweging onthaak ik de vis en na de recovery in het water zwemt hij rustig weg. IJskoud, nat en stinkend naar de geur van honderd brasems pakken we nu definitief in en heeft vaderdag toch nog een mooi en laat cadeautje opgeleverd!

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,